08 December 2016 / digital media / public affairs /

Iedereen digitaal?

Digitalisering, het is na terreur waarschijnlijk het meest gebruikte woord van 2016. Niet alleen bedrijven gebruiken het om de haverklap, ook binnen regeringskringen wordt er maar al te graag naar verwezen. We hebben zelfs een minister van Digitale Agenda, Alexander De Croo. Je zou dus verwachten dat, wanneer het aankomt op het gebruik van het internet om de burgers te informeren, onze overheid en politieke partijen enorm goed ontwikkeld zijn. Maar is dat ook zo?

De termen ‘openbaarheid van bestuur’ en ‘e-government’ gaan hand in hand met digitalisering. In het eerste geval gaat het over het feit dat de burgers steeds toegang moeten hebben tot bestuursdocumenten. E-government impliceert het gebruiken van informatica om informatie en diensten aan burgers, bedrijven en overheden ter beschikking te stellen. Er wordt vandaag enorm veel informatie online meegedeeld en burgers doen ook steeds vaker beroep op het internet om informatie op te zoeken. Hoe is het dan gesteld met de gebruiksvriendelijkheid en transparantie van de websites van politieke partijen? Een kleine vergelijking.

N-VA vs. PS: wie wint de digitale strijd?

Anno 2016 heeft elke politieke partij wel een website, alleen zijn sommigen iets gebruiksvriendelijker dan anderen. Aan beide kanten van de taalgrens zijn de grootste politieke partijen (N-VA en PS) ook de partijen met de meest overzichtelijke website. Je vindt er de laatste nieuwtjes, alsook wie er allemaal in de partij zetelt en in welk parlement. Door één klik op de knop kan je hen trouwens contacteren, via alle mogelijke sociale netwerken. Leuk weetje: de website van N-VA is de enige die beschikbaar is in vier talen: Nederlands, Duits, Engels en jawel… Frans.

Hoe scoren andere partijen?

Wat meteen opvalt is dat alle partijen over een moderne website beschikken, al moet gezegd worden dat ze niet allemaal even eenvoudig ogen. Op de website van CD&V bijvoorbeeld moet je eerst op een andere link klikken om naar de algemene partijwebsite te gaan, iets wat bij andere partijen niet het geval is. De algemene partijwebsite is, in tegenstelling tot de programmawebsite, allesbehalve modern of overzichtelijk. De website van haar Franstalige tegenhanger, cdH, oogt op het eerste zicht wat chaotisch, maar je vindt er wel alle nodige informatie op terug. Wie een kijkje neemt op de website van Open VLD merkt meteen op hoe overzichtelijk deze in elkaar steekt en hoe gemakkelijk je alle nodige informatie terugvindt, iets wat bij de MR minder het geval is. Daar is het even zoeken vooraleer je de verschillende tabbladen terugvindt. Ze houden wel rekening met de mening van de bezoeker, want op de website kan je aangeven welk gevoel je ervaart bij het bezoeken ervan.

Wat hebben we vandaag geleerd?

Positief punt: alle partijen hebben een moderne website die daarenboven up to date is met de laatste nieuwtjes en contactgegevens. De structuur is met andere woorden quasi uniform. Je vindt er als burger/kiezer ook een hele hoop informatie terug over het beleid van de ministers, de vragen van parlementsleden, contactgegevens van mandatarissen,… Je krijgt als burger dus alle mogelijke informatie aangereikt, slechts een muisklik of twee verwijderd. Om nog maar te zwijgen van politieke partijen die zich kenbaar maken via andere sociale media, zoals Twitter en Facebook. Met andere woorden, politieke partijen maken goed gebruik van de digitale wereld om hun kiezers te informeren, of om zich te profileren. Benieuwd naar de rol van sociale media en het internet bij de verkiezingen van 2019.

Kathy Galloy

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

twitter google+ linkedin